Menu Zamknij

„Okruchy” Maksymiliana – 12.06.2021 r.

W dniu dzisiejszym wspominamy w liturgii Niepokalane Serce  Maryi Panny, znamiennym jest, iż tradycja Kościoła umiejscowiła ten dzień zaraz po Uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. Są to dwa Serca, które chodziły po naszej ziemi, żyły doświadczając wielu trudów i zmagań, a nie zostały splamione grzechem.
Św. Łukasz w swojej Ewangelii mówi o znanym nam wydarzeniu: znalezieniu Jezusa w Świątyni. Jezus – Syn Maryi z Nazaretu… i jednocześnie Syn Boga…, w pełni Bóg… i w pełni Człowiek – udał się do Świątyni, a później…, później się nie zgubił, On wiedział co powinien czynić, mimo iż nawet Jego Matka i św. Józef tego nie rozumieli. W tym miejscu pojawia się jedna z tajemnic Serca Matki Bożej – pomimo nie rozumienia sytuacji, nie buntowała się, nie dyskutowała z Synem, ale zaakceptowała i rozważała w swoim Sercu, podobnie jak wtedy gdy doświadczyła spotkania z archaniołem Gabrielem podczas Zwiastowania, gdy spotkała Syna na Drodze Krzyżowej, na Krzyżu, i w końcu Zmartwychwstałego….
Niepokalane Serce Maryi bezgranicznie ufało i ufa Bogu.
Zastanówmy się czy my sami, gdy której z prawd naszej wiary, któregoś z postanowień Kościoła nie rozumiemy, to czy potrafimy wziąć przykład z pokornej Służebnicy Pańskiej – Matki Bożej i Ją naśladować „rozważając i zachowując w swym sercu”, czy też… sprzeciwiamy się, narzekamy, snujemy własne teorie, itd….

kleryk Tomasz Szlachetka