Menu Zamknij

„Okruchy” Maksymiliana – 18.03.2021 r.

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że nadchodzi godzina, nawet już jest, kiedy to umarli usłyszą głos Syna Bożego, i ci, którzy usłyszą, żyć będą.”

Co to za życie? Wszystko mi się posypało. Nie widzę sensu dalszego życia. Jestem rozbity, zdruzgotany. Moja sytuacja jest beznadziejna, nie widzę wyjścia. Straciłem grunt pod nogami. Jestem nieszczęśliwy. Na dnie. Co ze mną jest nie tak?

Rozwód, aborcja, in vitro, klonowanie, eutanazja, uzależnienia, manipulacje, obojętność, pycha, zazdrość, nienawiść, demoralizacja, niszczenie rodziny – to nekrologi, które sami sobie piszemy. Żywcem grzebiemy siebie i innych.

Zastanów się, czego tak naprawdę chcesz? Życia, czy śmierci? Wolisz ukrywać się w  ciemności grzechu, czy szukać światła życia? Krzyczysz, narzekasz, oskarżasz, masz  dużo do powiedzenia w każdej dziedzinie, jakbyś zjadł wszystkie rozumy. A umiesz słuchać? Rzuconego kamienia nie zatrzymasz w locie. Wypowiedzianego złego słowa nie zmienisz. Zaprzepaszczone możliwości nie wrócą. Zmarnowanego czasu nie cofniesz. Twoje grzechy ranią innych i krok po kroku zabijają Ciebie.

A potrzeba tak niewiele, byś żył i szczęśliwy był.

Jezus w dzisiejszej ewangelii mówi o odrodzeniu duchowym. Zapowiada nadejście czasu, w którym umarli usłyszą Jego głos. Mówi więcej, że ten czas już nastał. To trwa od pokoleń. Ci, którzy usłyszą Jego głos, będą słuchać Jego słowa, uwierzą – ci przejdą ze śmierci do życia. Staną się Nowym Stworzeniem w Chrystusie.

Święty Jan Paweł II, wielki prorok naszych czasów, określał współczesną cywilizację jako cywilizację śmierci, dla której życie stało się obojętne, przestało być wartością. Wzywał do budowania cywilizacji życia, życia w Bogu, który jest Miłością. Przypominał, byśmy nie lekceważyli głosu Ojca i Syna, lecz rozkoszowali się Dobrą Nowiną.

Jaka jest Twoja postawa wobec życia?