Menu Zamknij

Namaszczenie chorych

     Kościół, podobnie jak jego Założyciel, otacza troską ludzi chorych. Troska ta dotyczy całego człowieka, a więc zarówno jego sfery fizycznej, jak i duchowej. Uzewnętrznia się przede wszystkim przez fakt powierzenia człowieka chorego cierpiącemu i uwielbionemu Chrystusowi, aby go podtrzymał i zbawił. Dokonuje się to w sakramencie namaszczenia chorych, którego udziela się przez namaszczenie olejem i wypowiedzenie słów przepisanych w księgach liturgicznych. Zasadniczym celem sakramentu namaszczenia chorych jest udzielenie specjalnej łaski chrześcijaninowi, który doświadcza różnego rodzaju trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby lub starości

     Do ciężko chorego należy poprosić kapłana wcześniej, zanim chory utraci przytomność. Nie należy zwlekać i obawiać się wizyty kapłana. Sakrament Namaszczenia Chorych ma umocnić w chorobie i cierpieniu. Jest on przeznaczony dla żywych, a nie umarłych.

Przy zgłoszeniu chorego należy określić jego stan zdrowia (zwłaszcza czy jest on w stanie przyjąć Komunię Świętą).

  1. Gdy kapłan przychodzi do domu należy przygotować:
  • stół nakryty białym obrusem, krzyż, zapalone świece, kropidło, wodę święconą
  • szklankę wody
  • wszyscy obecni powinni brać udział w modlitwie w pokoju chorego
  1. Za zaopatrzenie chorego sakramentami świętymi odpowiedzialna jest najbliższa rodzina. W szpitalu należy zgłosić chorego do ks. kapelana.
  2. Sakrament Chorych przyjmujemy w czasie każdej poważnej choroby i jej nasileń. Zwykle nie częściej niż raz na pół roku.

W naszym kościele Sakrament Chorych udzielany jest:

  • W czasie dnia chorego (czerwiec).
  • W pierwsze soboty miesiąca i w czasie rekolekcji. Chorego należy zgłosić w parafii osobiście lub telefonicznie.
  • W nagłych przypadkach w domu chorego na indywidualną prośbę.

Komunię św. do chorych w każdą niedziele zanoszą Nadzwyczajni Szafarze Najświętszego Sakramentu.
Dziękujemy im za ich posługę.